برای بیماران : ترومبوفیلی چیست؟
ترومبوفیلی یا همان افزایش انعقاد پذیری عبارت است از اختلالاتی که منجر به افزایش ریسک ایجاد ترومبوزهای وریدی می شود. اختلالاتی که منجر به ترومبوفیلی می شوند در دو دسته ارثی و اکتسابی قرار می گیرند. ترومبوفیلی های ارثی شامل جهش در پرترومبین ، ژن MTHFR فاکتور V لیدن ، کمبود آنتی ترومبین III ، دیس فیبرینوژنمی، افزایش سطح فاکتور VIII ، XI و IX(TAFI) هیپرهموسیستینی ، موتاسیون ژن ترومبین G۲۰۲۱۰A ، کمبود کوفاکتور ۲ ،  اختلال در فیبرینولیزاندوژن. پروترومبین یا همان فاکتور ۲ انعقادی دارای یک نقش مرکزی در آبشار انعقادی می باشد، با افزایش بیان آن غلظت پروترومبین منجر به افزایش ریسک تشکیل ترمبوز می شود. عوامل اکتسابی : از موارد اکتسابی آن می توان به سن بالا حاملگی، بعد از زایمان، بی حرکتی، جراحی و ... اشاره کرد. حدود ۳۰% از موارد و مشکلات بالینی حاملگی با زمینه ژنتیکی ترمبوفیلی همراه است هر چند که حاملگی نافرجام غالبا ناشی از مشکلات ترومبوفیلی مادر می باشد ولی ترومبوفیلی جنینی ناشی از به ارث رسیدن عوامل ترومبوفیلیک از پدر و مادر را نیز باید مد نظر داشت. یک حاملگی موفق شامل تعادل بین پلی مریزاسیون فیبرین مورد نیاز جهت تثبیت ضفحه پایه جفت از یک طرف و جلوگیری از رسوب مازاد فیبرین در عروق جفت فضای بین پرزها می باشد.
در میان علل ذکر شده، ترومبوفیلی ناشی از جهشهای، FII, FV از شیوع بالاتری برخوردارند. مکانیسم سقط در این مورد ناشی از اشکال در تشکیل ترومبین می باشد. چنانکه می دانیم ترومبین موجب تبدیل فیبرینوژن به فیبرین می گردد.
 جهش در این فاکتورها علت سقط  های مکرر میتواند باشد که باید بررسی و تحت درمان قرار بگیرد .